مردم با چه منطقی پیاده به حرم می روند؟
رفتن با پای پیاده به سمت حرم کار عاقلانه ای است؟
مگه کارهای خیر وثواب کمه که بعضی از این افراد جونشون رو به خطر میندازن؟
آیا همه این افراد چون شنیدن ثواب داره پیاده میان؟
سالروز شهادت امام رضا نزدیکه (1۵ بهمن) و جاده های منتهی به مشهد پر شده از مردمی که با پای پیاده از شهر خود به سمت حرم امام رضا در حرکتن
همیشه برای من سوال بود که وقتی این افراد می تونن با هزینه کمتر خودشون رو به مشهد و حرم امام رضا برسونن و زیارت کنند مگه مجبورن اینجور نذرها کنند که با پای پیاده در این هوای سرد روزها و شبها در جاده باشند!! بعضی از این افراد هر سال این کار را می کنند
در بین کاروان از کودک 5-6 ساله تا پیرمرد و پیرزن هفتادو چند ساله هست!
خیلی از این افراد را، به علت کهولت سن و بیماری هم پزشک هم روحانی کاروان منع کرده اند که پیاده به این سفر بیان (حتی بهشون گفتن گناه داره) ولی این افراد میان
من به صورت منطقی جوابم رو گرفتم : این افراد لذت می برند!
بله واقعا لذت میبرن و هر چه سختی راه بیشتر باشه لحظه رسیدن براشون شیرین تر می شه
تا حالا عاشق بودید؟ اگه عاشق شدید می دونید که کارهایی که انجام می دین برای عشقتون از نظر خیلی ها عقلانی و منطقی نیست ولی شما انجام میدهید و لذت می برید
تعدادی از این مردم واقعا عاشقن اونم یک عشق واقعی و آسمانی که حاظر نیستن با هیچی عوضش کنن شاید به زبان نمی یارن و براشون واژه عشق معنی نداره و میگن اعتقاد ولی واقعا عاشقن
امروز پیرمردی رو دیدم که با یک پرچم یا ابوالفضل در دست و لبخندی از رضایت برلب چنان قدم بر می داشت که گویی دنیا رو بهش دادن اون واقعا خوشحال بود و اصلا انگار نه انگار که هوا سرده!
حالا من از شما می پرسم : این انرژی پیرمرد را با چه منطق و عقلی می شود تفسیر کرد؟
بله دوستان خیلی از این افراد فارق از بحث اعتقادی و ثواب ، دارن لذت می برن چون با تمام وجود خدا رو قبول دارن و واقعا عاشقن
با پای دل قدم زدن آن هم کنار تو
باشد که خستگی بشود شرمسار تو (محمد علی بهمنی)